April 2, 2010

ငို... ရယ္ျခင္း ကင္းတဲ့အခါ...

မရယ္ခ်င္ပါဘူး
ဟန္ေဆာင္ျခင္းေတြပါလို႔

မငိုခ်င္ပါဘူး
လူေတြသိေအာင္လို႔

ဘ၀ဆိုတာ
ဘန္းထဲက ေခါက္ဆြဲေတြလို
ရွည္လ်ားရႈပ္ေထြးေနေပမယ့္
ရွင္းသြားေအာင္လည္း
ကတ္ေၾကးနဲ႔ ျဖတ္မရေတာ့
ခက္ေသးတယ္...

ဘဲတစ္ေကာင္ရဲ႕ ေရယက္ေတြလို
သဘင္သည္တစ္ေယာက္ရဲ႕
ဇာတ္စင္ေနာက္က ဇာတ္လမ္းေတြလို
ကန္႔လန္႔ကာေနာက္ကြယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတာ့
သူ႔မွာလည္းရွိေကာင္းသလို
ကိုယ့္မွာလည္း ရွိေနမွာေပါ့...

စာရြက္ေပၚဗလာခင္းေနေပမယ့္
စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေခါင္းစဥ္ေတြသီ
ေနကုန္ေအာင္ ႏႈတ္ဆိတ္ေနေပမယ့္
ရင္ထဲမွာေတာ့ ေစာဒကေတြစီ...

အမွန္ေတြေျပာရင္ေတာ့
အကန္ခံရမွာပဲ
ဒါေတြေျပာရင္လည္း
ေဒါေတြပါလာမွာမလြဲ

ဒီေတာ့...
ေတမိယထံုးႏွလံုးမူလိုက္တဲ့အခါ
ရယ္ေမာျခင္းေတြလည္းေပ်ာက္
ငိုေၾကြးျခင္းေတြလည္း ေသြ႔ေျခာက္လို႔
ျဖဴေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ႏႈတ္ခမ္းပါးတစ္စံုဟာ
ဖြင့္ဟဖို႔ တုန္႔ ဆိုင္း သြား ခဲ့ ေတာ ့တယ္...။



လြမ္းသုရင္
၂.၄.၂၀၁၀

3 ေယာက္ေ၀ဖန္သြားတယ္:

အၿပံဳးပန္း said...

Nice!
You can find words for that thought.

ၾကည္ျဖဴပိုင္ said...

အိုး
သိပ္ေကာင္းတဲ့ကဗ်ာေလးပဲ

Anonymous said...

Great! very nice :)