မိုးေတြရြာတုန္း

စာေရးခ်င္စိတ္ရွိတယ္... ေရးဖို႔လည္း အမ်ားစုက တိုက္တြန္းေနတဲ့ၾကားက ေရးဖို႔ေခါင္းစဥ္ခက္ေနတယ္။ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေအာင္ဆိုျပီး စာၾကမ္းေလးေတြ ခ်ေရးမိေပမယ့္ စိတ္တိုင္းေတာ့မက်ဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ ဟိုးအရင္က ေရးေလ့ေရးထရွိျပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ မေရးတာၾကာသြားသေလာက္ ျဖစ္ေနတဲ့ ေန႔စဥ္မွတ္တမ္း ပံုစံမ်ိဳးေလး ခ်ေရးျဖစ္တယ္။ ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း သေဘာမ်ိဳးေပါ့ေလ။

ဒီေန႔မနက္ ခါတိုင္းနဲ႔မတူပဲ အိပ္ရာက ေစာေစာစီးစီး ႏိုးထခဲ့တယ္။ ျပန္အိပ္လို႔ရေသးတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ေနေပမယ့္ လန္းလန္းဆန္းဆန္းပဲ ႏိုးလာတာေၾကာင့္ အိပ္ရာနဲ႔ကိုယ္ကို ခြဲခြာလိုက္တယ္။ ေစာေစာစီးစီး ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲလို႔ စဥ္းစားမိတဲ့အခါ အိမ္မွာေနစဥ္တုန္းက အိပ္ရာထတိုင္း ေရဒီယိုကေနၾကားရတတ္တဲ့ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသာရရဲ႕ ပရိတ္ၾကီးရြတ္ဖတ္သံကို သတိရတယ္။ ဒီမွာကေတာ့ ေရဒီယိုဖြင့္လို႔ ဘယ္ရမလဲ။ ရႏိုင္တာက အင္တာနက္။ ကြန္ပ်ဴတာကိုဖြင့္ျပီး အြန္လိုင္းကေန တရားေတာ္ေတြ ဖြင့္ဖို႔ၾကိဳးစားရျပန္တယ္။ ပဌာန္းတရားေတာ္နဲ႔ ပရိတ္ၾကီး ၁၁ သုတ္ ကို Youtube မွာ ရွာဖြင့္လိုက္ျပီး ၾကည္ေနတဲ့ စိတ္ကိုထိန္းဖို႔ ဘုရားရွိခိုး၊ အာဏာပါနသတိရွဳမွတ္ျခင္းနဲ႕ ဒီေန႔တစ္ေန႔တာ စတင္ခဲ့ေလရဲ႕...။

ညီမေလးႏိုးလာေတာ့ မနက္စာစားျပီး တစ္ပတ္စာေစ်း၀ယ္ဖို႔ အျပင္ထြက္ရျပန္တယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ ေစာေစာစီးစီး ဆိုင္ဖြင့္ကာစမို႔ထင္ပါရဲ႕။ Cashier မွာ လူအမ်ားၾကီး တန္းမစီရေတာ့ ျမန္ျမန္အိမ္ျပန္ေရာက္တာေပါ့။ မဟုတ္ရင္ ေစ်း၀ယ္တာက နာရီ၀က္၊ လူတန္းစီရတာက တစ္နာရီေလာက္ ၾကာခ်င္ၾကာတတ္တယ္ေလ။ တိုတိုေျပာရရင္ေတာ့ အိမ္ကိုေစာေစာစီးစီျပန္ေရာက္၊ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ ဟင္းေတြခ်က္၊ အိမ္သန္႔ရွင္းေရးေတြလုပ္ျပီး ဗိုက္ကလည္းဆာ၊ ေမာကလည္းေမာနဲ႔ ၁၁နာရီေလာက္မွာပဲ ေန႔လည္စာထမင္းစားျဖစ္ၾကတယ္။ အိမ္မွာခ်က္မစားျဖစ္တာ ၾကာလို႔ထင္ပါရဲ႕။ စားလို႔ေတာ့ ျမိန္တယ္။

ေန႔လည္စာစားျပီးေတာ့ ဘုရားစာရြတ္ေနရင္း ေမွးကနဲအိပ္ေပ်ာ္သြားတာ... မိုးျခိမ္းသံေတြၾကားေတာ့ လန္႔ႏိုးလာခဲ့တယ္။ မွန္ျပဴတင္းအျပင္ဘက္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မိုးေတြတဖြဲဖြဲရြာေနျပီေလ။ သၾကၤန္မိုးမ်ားလားလို႔ေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္မိေသးတယ္။ ဘ၀ဆိုတာ စိတ္ကူးယဥ္ေနလို႔ ျပည့္စံုေနမွာမဟုတ္ေတာ့လည္း စိတ္ကူးထဲကေန လက္ေတြ႔က်က်ဘ၀ဆီကို ခ်က္ခ်င္းျပန္လာခဲ့ရတယ္။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ေမးလ္ေတာင္မစစ္တာ ၾကာေနျပီဆိုေတာ့ ေမးလ္၀င္ၾကည့္ရင္း ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ထိုင္မိျပန္ေရာ။ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ေရာက္ေတာ့လည္း အင္တာနက္ေပၚမွာ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္နဲ႔ ေရွာင္ဖယ္ဖယ္လုပ္ထားတဲ့ FaceBook ကို၀င္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ၾကည့္ျဖစ္ျပန္ေတာ့လည္း ဟိုသူငယ္ခ်င္း ဓါတ္ပံုေလးေတြၾကည့္လိုက္ ဒီသူငယ္ခ်င္းဓါတ္ပံုေလးေတြ ၾကည့္လိုက္နဲ႔ ၾကည့္မိရာကေန ေမးခြန္းေလးတစ္ခု စဥ္းစားမိျပန္တယ္။ အဲ့ဒီေမးခြန္းက ဘာလဲဆိုေတာ့ "သတို႔သမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ လွပတဲ့အျပံဳးတစ္ခုအတြက္ အမွန္တကယ္ လိုအပ္ခ်က္ေတြက ဘာေတြလဲ" တဲ့။ FaceBook ေပၚက မဂၤလာေဆာင္ပံုေတြ ၾကည့္တာမ်ားသြားလို႔ ထင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေမးခြန္းထုတ္ရင္း ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အေျဖတိတိက်က်မရဘူး။ ေခါင္းေနာက္သလို ျဖစ္လာတာနဲ႔ FaceBook ကိုပိတ္ခဲ့တယ္။ ခုနက ဖြဲဖြဲရြာေနတဲ့ မိုးကေတာ့ ပိုသည္းလာေနသလိုပါပဲ...။

FaceBook ပိတ္ျပီးေပမယ့္ သတိရျပန္တာက ဘေလာ့ခ္...။ ကိုယ္တိုင္မေရးျဖစ္ေပမယ့္ သူမ်ားေတြေရးတာကိုေတာ့ ေန႔တိုင္းဖတ္ျဖစ္တယ္ေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အျပံဳးပန္းရဲ႕ပို႔စ္ေလးေတြ ဖတ္တိုင္းေတာ့ ေအးခ်မ္းတယ္၊ ၾကည္ႏူးတယ္၊ ရိုးရွင္းတယ္ ဆိုတဲ့ခံစားခ်က္ေလးတစ္ခုေတာ့ အျမဲတမ္းရတတ္တယ္။ သူမ်ားေရးတာေတြဖတ္ရင္း အေမေမးဖူးတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုကို သတိရတယ္။ "ဘေလာ့ခ္က တစ္ခ်ိဳ႕စာေတြကို ဘယ္လိုုစိတ္နဲ႔ေရးသလဲ။ ဘာေၾကာင့္ေရးသလဲ" တဲ့။ အရင္တုန္းကေရးထားဖူးတဲ့ တစ္ခ်ဳိ႔စာေတြကို အေမဖတ္ဖို႔ ကၽြန္မက စာရြက္နဲ႔ထုတ္္ျပီး ပို႔ေပးေလ့ရွိခဲ့တာကိုး...။ အဲ့ဒီေမးခြန္းအတြက္ ကိုယ့္ဘေလာ့ခ္ကို ကိုယ္ျပန္ျပီး ျပန္လွန္ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ရျပန္တာေပါ့။ ငါေရးတဲ့ထဲမွာ ဘာေတြပါခဲ့ပါလိမ့္၊ ဘယ္လိုေရးခဲ့ပါလိမ့္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ အေဟာင္းေတြကို ျပန္ရွာဖတ္ျဖစ္တယ္။

ဖတ္ရင္းက TAG ေတြအေၾကာင္း ဖတ္မိရင္း မီးငယ္ TAG ခဲ့ဖူးတဲ့ အခ်စ္ဆိုသည္မွာ ဆိုတာရယ္၊ သူ႔ရဲ႕ေနာက္ဆက္တြဲ တစ္ဖက္သတ္အခ်စ္ ရယ္၊ အဲ့ဒီပို႔စ္ ၂ခုကို ဖတ္မိေတာ့ ဟိုအရင္ေရးခဲ့တုန္းက က်န္ေနတဲ့ အခ်က္ေတြကို သြားစဥ္းစားျဖစ္တယ္။ လက္ေတြက်က် ရင္မဆိုင္ရေသးေတာ့လည္း မစဥ္းစားျဖစ္ခဲ့တာ ေနမွာေပါ့ေလ။ ျပီးေတာ့ မေန႔က အခ်ိန္ပိုဆင္းရင္း စဥ္းစားမိတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး တူေသာအက်ိဳးေပးတာေတြ။ အဲ့လို စဥ္းစားမိေတာ့ ေနာက္တစ္ခါေရးဖို႔ အေၾကာင္းအရာနဲ႔ ေခါင္းစဥ္ရသြားတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ဆိုရင္ေရးရမယ္... ခ်စ္ျခင္းနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ အတၱေတြ၊ အဲ့ဒီအတၱေၾကာင့္ ျဖစ္ရတဲ့ ပူေလာင္မႈေတြ၊ ျပီးေတာ့ အသက္အရြယ္နဲ႔ အခ်ိန္အခါကိုလိုက္ျပီး ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ အခ်စ္ေတြ၊ ပင္ကိုယ္စိတ္ေျခခံကိုလိုက္ျပီး ခ်စ္ျခင္းအေပၚမွာ ျဖစ္တည္လာတဲ့ အယူအဆေတြ... ေသေသခ်ာခ်ာထပ္ေတြးရင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးရွိေနဦးမွာ။ အခ်စ္ဆိုတာ က်ယ္ျပန္႔တဲ့ ဘာသာေဗဒတစ္ခု မဟုတ္လား။

ေတြးရင္းေတြးရင္းနဲ႔ ေခါင္းေတြမူးလာတယ္။ ေနလည္း၀င္စျပဳလာတယ္။ ဒီေန႔တစ္ေန႔တာအဖို႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့အထိ မနက္ကတည္းက ၾကည္ေနတဲ့စိတ္ကေလးကို ထိန္းထားရမယ္။ ေလွ်ာက္လည္ေနတဲ့စိတ္ကို ကိုယ့္ဆီကို ျပန္ဆြဲေခၚလိုက္တယ္။ အျပင္ဘက္မွာေတာ့ မိုးေတြက သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာခ်ေနတုန္းပဲ...။