ထို႔ေၾကာင့္ ကြၽန္မသည္ GreenGirl ျဖစ္ပါသည္...

ကြၽန္မကို GreenGirl ( အစိမ္းေရာင္မိန္းကေလး ) လို႕ ဒီဘေလာ့ေလးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး သိခ်င္လည္းသိၾကမယ္။ အျခားအေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္လည္း သိခ်င္သိဖူးမယ္။ ဘယ္လိုေၾကာင့္ပဲသိသိ ကြၽန္မကေတာ့ GreenGirl ပါပဲ။ ဘာေၾကာင့္ ကြၽန္မဒီစာကို ေရးျဖစ္သလဲဆိုေတာ့ ေမးတဲ့သူေတြကလည္း ေမးၾကလို႔ေပါ့ေနာ္။ ဘာေၾကာင့္ GreenGirl ဆိုတဲ့ နာမည္ကို ေပးသလဲတဲ့။ ဘာရယ္မဟုတ္ေပမယ့္ ဒီနာမည္က ရုတ္တရက္ဆိုရင္ ခပ္စိမ္းစိမ္းျဖစ္ေနတာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ ကြၽန္မက နာမည္သာ စိမ္းတာပါ။ လူကေတာ့ မစိမ္းဘူးဆိုတာ ခင္မင္သူေတြ သိၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘာလို႔ ကြၽန္မကိုယ္ကြၽန္မ ဒီနာမည္ကို ေပးသလဲဆိုတာ ေမးတဲ့သူေတြသိရေအာင္ အခုလိုေျပာျပရတာပါ။

ေျပာရရင္ နည္းနည္းေတာ့ ရွည္လ်ားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျပာမယ္။ ကြၽန္မက သိတတ္စအရြယ္ကတည္းက အစိမ္းေရာင္ကို အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္။ ဘာေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္စိမ္းေနမွ။ အ၀တ္အစားဆိုလည္း စိမ္းမွ။ အသံုးအေဆာင္ဆိုလည္း အစိမ္းေလးမွ။ ေနာက္ဆံုး ထီး၀ယ္တာေတာင္ အစိမ္းေရာင္မရမခ်င္း လိုက္၀ယ္တတ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာဆိုရင္ ယူဇနပလာဇာ ေလးထပ္လံုးက ရွိသမွ်ထီးဆိုင္ အကုန္ကုန္ပါတယ္။ အဲဒီေလာက္ အစိမ္းေရာင္ကိုၾကိဳက္ပါတယ္။ ၾကာေတာ့ ေစ်း၀ယ္ရင္ ကြၽန္မနဲ႔အေဖာ္လိုက္ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကေတာင္ ေျပာပါတယ္။ တကိုယ္လံုးကို အစိမ္းေရာင္ သုတ္ထားလိုက္ပါလားတဲ့...။ ေကာင္းေရာ။

ေနာက္ေတာ့ Chatting ေတြေခတ္စားလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ Chat Room ကို၀င္ဖို႔ နာမည္လွလွေလးတစ္ခု လိုလာခဲ့တယ္။ ကြၽန္မကလည္း ခပ္အအရယ္။ သူမ်ားလို လွတပတနာမည္လည္း မေပးတတ္ဘူးေလ။ ကြၽန္မရဲ႕ Gtalk ေတာင္ ကြၽန္မနာမည္အရင္းတိုင္းပဲ ေပးထားတာေလ။ အဲဒီေတာ့ ကြၽန္မကို Chat Room ၀င္ဖို႔ သင္ေပးတဲ့ ညီမေလးတစ္ေယာက္က အစ္မဘာအရာင္ၾကိဳက္သလဲလို႔ ေမးလာေတာ့ ကြၽန္မလည္း အစိမ္းေရာင္ၾကိဳက္တယ္ေပါ့။ ဒါနဲ႔ပဲသူက တစ္ခါတည္း ကြၽန္မကို GreenGirl ဆိုတဲ့ နာမည္ကို ေပးလိုက္တယ္။ ကြၽန္မ အဲဒီနာမည္ကို ၾကိဳက္ပါတယ္။ အစိမ္းေရာင္ေကာင္မေလးေပါ့။ အဲဒီကေနစျပီး Nick Name သံုးရမယ့္ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ GreenGirl ဆိုတာကို ကြၽန္မသံုးခဲ့တယ္။

ဒါေပမယ့္ ကြၽန္မဘေလာ့ခ္ေရးဖို႔ စဥ္းစားတုန္းကေတာ့ ဒီနာမည္ကို သံုးဖို႔မစဥ္းစားခဲ့ဖူး။ "လြမ္းသုရင္" လို႔ေပးမလို႔ပါ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ လြမ္းသုရင္ဆိုတဲ့ နာမည္က ကြၽန္မေက်ာင္းတတ္တုန္းက ကဗ်ာေရးရင္ သံုးခဲ့တဲ့ နာမည္ဆိုေတာ့ အခုလည္းဆက္ျပီး ယူသြားမယ္ေပါ့။ အဲလိုေတြးျပီး ကြၽန္မဘေလာ့ခ္တစ္ခုလုပ္တယ္။ လြမ္းသုရင္ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ပါ။ ဘေလာ့ခ္သာ လုပ္လိုက္တာ။ ကြၽန္မက အပ်င္းထူေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကြၽန္မရဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက Chatting နဲ႔ပဲ ကုန္ဆံုးေနတာဆိုေတာ့ သူမ်ားေရးတာေတာ့ လိုက္ဖတ္တယ္။ ကိုယ္တိုင္ေတာ့ တစ္ခါတစ္ရံ စိတ္ကူးေပါက္လို႔ မေတာက္တေခါက္ ေရးတာကလြဲလို႔ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ကို မလုပ္ခဲ့ဘူး။

တစ္ေန႕က်ေတာ့ ထူးထူးဆန္းဆန္း ကြၽန္မရဲ႕အစ္ကို ကိုစိုးမိုးေက်ာ္က သူဘေလာ့ခ္တစ္ခု လုပ္ေနတယ္လို႔ ေျပာလာတယ္။ ကြၽန္မကလည္း သူလုပ္တယ္ဆိုေတာ့ အားေပးမယ္ေပါ့။ ကြၽန္မနဲ႔အစ္ကိုက အဲဒီလိုပါပဲ။ စကားအေကာင္းေျပာတဲ့ ေနရာမွာလည္း ညီၾကတယ္။ ဘယ္အရာကိုမဆို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း တိုင္ပင္လို႔ရတယ္။ ရူးေပါေပါေလွ်ာက္ေျပာရင္လည္း အလိုက္သင့္ေလး ေလွ်ာက္ေျပာတတ္တယ္။ သူ႔အေၾကာင္းကို ခေရေစ့တြင္းက် ကြၽန္မကိုေျပာျပတတ္သလို ကြၽန္မကလည္း အစ္ကိုတစ္ေယာက္လို ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ေနက်ပါ။ တကယ္ေမာင္ႏွမအရင္းလိုပါပဲ။ အဲလိုဆိုေတာ့ အစ္ကိုလုပ္တာဆိုေတာ့ ကြၽန္မကလည္းလုပ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သူကေျပာလာတယ္။ ဒီဘေလာ့ခ္ကို ညီမေလးကိုေပးတယ္။ ညီမေလးၾကိဳက္တာေရးတဲ့။ အစ္ကိုျပန္ရင္ ကြၽန္မကို တစ္ေယာက္တည္းထားခဲ့မွာလို႔ အျမဲတမ္းေျပာေျပာေနတဲ့ ကြၽန္မအတြက္ တစ္ေယာက္တည္းမျဖစ္ရေအာင္ ဘေလာ့ခ္ေလးနဲ႔ ထားခဲ့တာတဲ့။ တကယ္လည္းဟုတ္ပါတယ္။ သူလုပ္ထားတာေတြအားလံုး ကြၽန္မနာမည္နဲ႔ပါ။ GreenGirl ဆိုတဲ့ နာမည္ကိုသံုးေလ့ရွိတဲ့ ကြၽန္မအတြက္ သူယူထားတဲ့ ဘေလာ့ခ္ကGreengirlmyanmar ။ အဲဒီေန႔က ကြၽန္မတကယ္ကို ဘယ္လိုခံစားရမွန္း မသိေအာင္ကို ခံစားရပါတယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုလည္း ခ်ခဲ့တယ္။ အစ္ကိုရဲ႕လက္ေဆာင္ျဖစ္တဲ့ ဒီဘေလာ့ခ္ေလးမွာ သူေရးေစခ်င္သလို ကြၽန္မစာေတြအမ်ားၾကီးေရးမယ္။ ကြၽန္မကိုယ္တိုင္ကလည္း စာေရးဖို႔၀ါသနာပါခဲ့တာပဲေလ။ ဘေလာ့ခ္ေရးရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္ ညီမေလးရဲ႕ ၊ အစ္ကိုကေတာ့ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ညီမေလးကို အေမြေပးခဲ့တာလို႔ ေျပာခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကဆို ကြၽန္မမ်က္ရည္ေပါက္ေပါက္က်ေအာင္ ၀မ္းနည္းခဲ့ရပါတယ္။

သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ့အရာက ေစစားလာေတာ့ အရင္က လြမ္းသုရင္လို႔ ေပးခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ခ္ေလးကို ကြၽန္မလံုး၀ လွည့္မၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ပဲ Greengirlmyanmar ကိုသာ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး တန္းဖိုးထားခဲ့တယ္။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ဒီဘေလာ့ခ္ေလးနဲ႔ပဲ ကြၽန္မအခ်ိန္ကုန္ခဲ့တယ္။ မွတ္မွတ္ရရ ကြၽန္မေမြးေန႔က်ရင္ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကို ေပးဖတ္မယ္ဆိုျပီး ကြၽန္မစာေတြေရးႏိုင္သေလာက္ေရးခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ စာေတြေတာ္ေတာ္ေလး ေရးမိျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြၽန္မရဲ႕ဘေလာ့ခ္ေလး တစ္ခုခုမွားယြင္းသြားတယ္။ Password လံုး၀၀င္လို႔မရေတာ့ဘူး။ ကြၽန္မေတာ္ေတာ္ငိုခ်င္သြားတယ္။ အစ္ကိုကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကိဳးစားၾကည့္တယ္။ Password သိတာကလည္း သူနဲ႔ကြၽန္မ ႏွစ္ေယာက္ပဲသိတာကိုး။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုလုပ္လုပ္ မရေတာ့ဘူး။ အဲဒီေန႔ကသာ ကြၽန္မတစ္ေယာက္တည္းဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္မိမွာပါပဲ။ အစ္ကိုရွိေနခဲ့ေတာ့ ကြၽန္မကိုခ်က္ခ်င္းအသစ္လုပ္ဖို႔ ေျပာတယ္။ သံေယာဇဥ္ေလ...။ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ေပါင္းျပီး တစ္ညေနထဲမွာ ဘေလာ့ခ္အသစ္တစ္ခု ခ်က္ခ်င္းျပန္လုပ္ၾကတယ္။ ကြၽန္မ မတတ္ေသးတာေတြကိုသင္လိုက္၊ သူလုပ္ျပလိုက္နဲ႔ အရင္ဘေလာ့ခ္နဲ႔ တေထရာတည္းတူတဲ့ ဘေလာ့ခ္အသစ္တစ္ခု ညခ်င္းျပန္ရလိုက္တယ္။ Greengirlmyanmar ေတာ့မဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့။ အစ္ကိုကေတာ့ ေျပာပါတယ္။ ညီမေလးၾကိဳက္သလို နာမည္ေပးပါလို႔။ Greengirlmyanmar ကို တန္ဖိုးထားျမတ္ႏိုးခဲ့တဲ့ကြၽန္မ အျခားနာမည္ထက္ အဲဒီနာမည္ကိုပဲ ပိုျပီးလိုခ်င္ခဲ့တယ္။ အရင္က အစိမ္းေရာင္ကိုၾကိဳက္လို႔ Greengirl ကို ၾကိဳက္ေပမယ့္ အခုေတာ့ အစ္ကိုေပးတဲ့လက္ေဆာင္အျဖစ္ ျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားတယ္။ မရတဲ့အဆံုးေတာ့ ကြၽန္မရဲ႕နာမည္တပ္ျပီး Greengirllailai လို႔ ဒီဘေလာ့ခ္ေလးကို နာမည္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္မေျပာထားပါတယ္။ ကြၽန္မရဲ႕အစ္ကိုဟာ အစိမ္းေရာင္မိန္းကေလးကို ဖန္ဆင္းသူပါ။ သူဖန္ဆင္းခဲ့တဲ့ အစိမ္းေရာင္ မိန္းကေလးက ၀ါသနာအရေရာ၊ သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ေရာပါ Greengirl ဆိုတဲ့နာမည္ကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းသြားမွာပါ။ Greengirl ရဲ႕ ဖန္တီးမႈတုိင္းလိုလိုဟာ ကြၽန္မအစ္ကိုရဲ႕ စိတ္ကူးအစျပဳရာပါ။
ဒီလိုဒီလို အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္လည္း Greengirl ဆိုတဲ့နာမည္ရဲ႕ ခံယူခ်က္က ပိုျပီးေလးနက္ခဲ့ရပါတယ္။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြၽန္မသည္လည္း ထာ၀ရ Greengirl ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္...။